GAZEL

1. Ey pâdişâh ey pâdişâh çün ben beni virdüm sana
Genc ü hazînem kamusı sensin benüm öndin sona

2. Evvel dahi bu akl ü can senünle idi asl ü kân
Âhir geru sensin mekân üş varuram senden yana

3. Senden sana varur yolum senden seni söyler dilüm
â'¹llâ sana irmez elum bu hikmete kaldum tana

4. Bu hikmeti kim ne bile bilse dahi gelmez dile
Bu âl ila bu zâr ile gözüm yaşı nice dina

5. Dursam senünle duraram baksam senünle görürem
Her kancaru kim yürürem gönlüm yüzi senden yana

6. Sensin bana cân ü cihan sensin bana genc-i nihan
Sendendür assı vü ziyân ne iş gelûr benden bana

7. Söz söyleden dilümde sen hükmeyleyen dilümde sen
Alıveren elümi sen cümle işüm öndin sona

-------------------------------------------------------------------------------

Müstef'ilün Müstef'ilün Müstef'ilün Müstef'ilün.






Açıklama

1. Ey Rabbim! Mademki ben kendimi sana verdim.
O halde baştan sona kadar varım yoğum hep sensin.

2. Önce de bu akılla canın mayası ve ocağı seninle birlikteydi.
Eninde sonunda varacağım yer de Sen olduğun için işte sana doğru gidiyorum.

3. Yolum Senden gelip Sana varır; dilim Senin sözlerinle Seni söyler.
Fakat, bir türlü elim Sana ermiyor. Bunun neden böyle olduğuna şaşakaldım.

4. Bunun sebebini kim ne bilsin? Bilse bile anlatılamaz ki!
Böyle ağlayıp sızlamakla gözümün yaşı nasıl dinsin?

5. Ayağa kalksam, Seninle kalkarım; baksam seninle görürüm.
Nereye gitsem gönlüm hep senden yanadır.

6. Benim için can ve cihan sensin; benim için gizli hazine sensin.
Kazanç ve zarar olarak benden bana ne geliyorsa, senden geliyordur.

7. Dilimden söz söyleten, gönlümde hükmeyleyen sensin.
Baştan sona kadar bütün işlerimde yardımcım sensin.