NA'T
1. N'ola Fahr etse yazarken hâme na't u midhatin
Ol resûl-i kibriyânın vasf-ı zat-ı devletin

2. Bî-nazîr mahbûb-ı Haktır görmemiş mislin felek
Nûrdan bir serve benzetmiş görenler kâmetin

3. Hilkat-i dünyâya bâis zât-ı pâkindir senin
Arşdan a'lâyâ Resûlallâh kadr ü rif'atın

4. Hamd ola Hakk'a bizi çün ümmetinden eyledi
Şükrün etmek nice mümkündür bu uzmâ nimetin

5. Da'vî-yi küfr ü cehâlet etseler bed-meşrebân
Geldiler îmâna gördükde zuhûr-ı şevketin

6. Cevher-i hâk-i kudûmu tûtiyâdır çeşmime
Belki mahşerde olur tahlîse elde hüccetin

7. İki âlem afitâbı sensin ey fahr-ı rusül
Pertev-i mihr-i nübüvvet iledir hatmiyetin

8. Eylemezsen ben kulundan lutf u ihsânın dirîg
Ey şehinşâh-ı dü-âlem var kemâl-i re'fetin

9. Ey kerem kânı zulâm-ı gamdan âzâd et beni
Mazhar-ı feyz-i şefâat kıl bu nâçâr ümmetin

10. Şem'-i şevkin pertevi her dem derûnumda niyâz
Bâis-i zevk u ferahtır sinede germiyyetin

11. Nüh feleklerde melekler ins ü cinn hep bendedir
On sekiz bin âlemi doldurdu şân u şöhretin

12. Dâimâ zikr-i salâtım ola evrâdım benim
Olur ise ey şeh-i taht-ı risâlet himmetin

13. Mülhem oldun yazmağa bu nüsha-i vassâfı çün
Tâ şefâat eyleye bu na't-ı pâke hidmetin

14. Bin salât ile selâm eyler revân-ı pâkine
Eyler İlhâmî ricâ nakd-ı şefâ'at ruhsatin

15. Koyma yâ Rabbî dili tâb-ı tebi isyanda
Ebr-i lutfundan bana neşr eyle âb-ı rahmetin

İlhâmî (III. Selim)


AÇIKLAMASI
1. O ulu Peygamber Efendimizin yüce kişiliğine ait vasıflarını övüp
Na'tını yazmadan kalemim gurur duysa hakkı değil mi?

2. Allah'ın; feleğin eşini görmediği benzersiz sevgilisinin
Boyunu görenler, nurdan bir serviye benzetmişler.

3. Dünyanın yaratılışına sebep senin temiz kişiliğindir.
Ey Allah'ın elçisi, senin değerin ve yüceliğin arştan da yüksektir.

4. Bizi senin ümmetinden eylediği için Allah'a şükürler olsun;
Bu ulu nimetin şükrünü etmek nasıl mümkün olur?

5. Kötü huylular cehalet ve küfür dâvâsında bulunsalar ne olur?
Ululuğunun tezâhürünü görünce imana geldiler.

6. Ayak bastığı toprağın cevheri gözüme sürmedir;
Belki bu mahşerde kurtuluşuma delil olur.

7. Ey peygamberlerin övüncü, iki âlemin güneşi sensin.
Son peygamber olman peygamberlik güneşinin ışığıdır.
(Hatmiyyet aynı zamanda mühürlemek, mihr de mühr olarak okunabilir. Böylece Hz. Peygamber Efendimizin son peygamber oluşunu belgeleyen iki omuzu arasındaki mühüre telmih yapılmıştır.)

8. Ey iki âlemin sultanlar sultanı! Ben kulundan lütuf ve ihsanını uzak etmiyorsan
Bu senin doruğa ulaşmış merhamet duygundadır.

9. Ey kerem ocağı, beni gam karanlığında âzat et,
Bu âciz ümmeti şefâatinin feyzine ulaştır.

10. Senin aşk mumunun parıltısı gönlümde her an saklı,
Hararetin göğsümde zevk ve mutluluk sebebimdir.

11. Dokuz felekteki melekler insanlar ve cinler hepsi senin kulundur,
Senin şan ve şöhretin on sekiz bin âlemi doldurmuştur.

12. Ey peygamberlik tahtının sultanı! Eğer himmet edersen
Her an dilimde dolaşan sözler seni anmakla ilgili dualar olsun.

13. Mademki bu övgü dolu şiirin yazılmasına ilham kaynağı oldun,
Öyleyse bu temiz na'ta hizmetin şefaat etsin.

14. İlhâmî, senin temiz ruhuna binlerce dua ile selam eder
Ve yüce şefaatin için izin ister.

15. Allahım, gönlümü isyan hareketi aydınlığında bırakma,
Lütuf bulutundan bana rahmet yağmurları gönder.



(Bu Na't, "Büyük Türk Klâsikleri (Ötüken-Söğüt) kitabından alınmıştır.)